Нуклеарната централа „Козлодуј“ ја намалува моќноста на петтиот реактор поради историски нискиот водостој на Дунав. За првпат во 52 години, сушата го намалува производството за околу 120 мегавати, како превентивна мерка. Централата работи нормално, но се очекува нивото на реката дополнително да опаѓа.
„Планот е моќноста да се намали за околу 120 мегавати, што нема да се почувствува кај потрошувачите, бидејќи извезуваме значителни количества електрична енергија. Според мене, тоа нема да има никакво влијание врз цените“, изјави Проф. Георги Касчиев -бугарски нуклеарен физичар и експерт.
Ниските водостои претходно ги погодија и нуклеарните централи во Унгарија и Романија, продлабочувајќи ја водната криза. Во Унгарија, „Пакш“ го намали производството, а сушата ги погоди и земјоделството и туризмот. Езерото Веленце е толку повлечено што јавните плажи се затворени.
„Со години гледаме како нивото на водата се намалува. Понекогаш природата малку го надополнува, но сега работите навистина се распаѓаат. И не гледам никој да презема иницијатива за значајна промена“, изјави Арпад Селмечи -локален жител.
Експертите велат дека проблемот не е само сушата. Со децении водата од полињата и мочуриштата се одведува наместо да се задржува.
„Унгарија не беше добар стопанисувач со своите води во последните 200 години. Политиките и економскиот курс доведоа до одводнување на нејзините води“, изјави Жужана Уј -специјалист за политика за биодиверзитет.
Владата на Маѓар најави пресврт и програма за зачувување на водата. Но, сушата не застанува на границите. Во Србија, нискиот водостој на Сава го откри стариот пароброд „Словенец“, познат како „Титаник на Сава“, потонат во 1945-та. Неговото појавување е уште еден симбол на повлекувањето на реките. Хидролозите предупредуваат – ваквите екстреми ќе стануваат сè почести.
„Она што нè очекува во иднина е дека ваквите екстремни појави ќе бидат почести. Можеме да имаме многу ниски нивоа на водата, а потоа нагли скокови, историски максимум и ненадејни поплави. За жал, влегуваме во период кога ова ќе стане нова нормалност“, изјави Дејан Владиковиќ -хидролог.
И илјадници километри подалеку, последиците се драматични. Во Тунис, температурите до 50 степени целзиусови донесоа недостиг на вода и струја. Граѓаните излегоа на улиците, барајќи подобри основни услуги.
„Ја бранам мојата земја бидејќи гледам дека оди кон бездна. Земјата удри во ѕид: нема вода ни електрична енергија“, изјави Јусеф Хлели -демонстрант.
Сушата, екстремните горештини и пожарите веќе се реалност на повеќе континенти. Реките се повлекуваат, водата исчезнува, а температурите рушат рекорди. Климатската криза повеќе не е закана за иднината – таа е реалност што веќе се гледа.
