Ново генетско истражување конечно разреши една од најголемите археолошки мистерии поврзани со т.н. „Златен човек“, чиј гроб беше откриен во Казахстан во 1969 година. Станува збор за припадник на скитската елита, погребан пред повеќе од 2.000 години со железно оружје, бронзени предмети, сребрен сад и повеќе од 4.000 златни украси.
Истражувањето, објавено во научното списание Science Advances, анализирало ДНК од 85 лица, од кои 38 биле погребани во богато украсени гробници. Резултатите покажуваат дека високата општествена положба кај скитската аристократија не се стекнувала со заслуги, туку се наследувала во рамките на истите семејства. Научниците откриле блиски роднински врски меѓу припадниците на елитата, дури и кога тие биле погребани на различни локации оддалечени десетици километри една од друга.
Една од најважните дилеми била дали „Златниот човек“ бил маж или жена. Благодарение на современите методи за анализа на целиот геном, истражувачите утврдиле дека најверојатно станува збор за генетски маж, припадник на јужната скитска група позната како Сака. Ова откритие става крај на долгогодишните дебати меѓу археолозите.
Истражувањето покажува и дека жените имале значајна улога во скитското општество. Речиси половина од испитаните елитни гробови им припаѓале на жени, кои биле погребувани со скапоцени предмети, коњи и богати украси, што укажува на нивниот висок општествен статус. Во некои случаи археолозите сметаат дека тие можеби биле шаманки или политички влијателни личности.
Според авторите на студијата, овие сознанија нудат ново разбирање за развојот на наследната власт и социјалната нееднаквост кај номадските народи на евроазиските степи во железното време и отвораат нови прашања за тоа како се формирале првите династии во регионот.
