Брнабиќ денес внесе нова доза политичка напнатост во Србија, откако претседателката на Народното собрание, Ана Брнабиќ, изјави дека очекува насилство на улиците ако резултатите на идните избори меѓу Српската напредна странка и нејзините противници бидат изедначени или блиску до изедначени.
Во гостување на ТВ Блиц, Брнабиќ рече дека не размислува за избори, но потврди дека во тек се измени на изборните закони. Таа оцени дека, доколку резултатите бидат „егал“ или блиску до тоа, претставниците на студентското движење ќе се обидат преку насилство на улиците да ја преземат власта.
Таквата изјава доаѓа во чувствителен политички момент за Србија, каде студентските протести и граѓанските собири во изминатиот период станаа еден од највидливите облици на притисок врз власта. Наместо смирување на тензиите, пораката на Брнабиќ ја заострува реториката пред изборен процес што сè уште нема дефиниран распоред, но веќе се врамува како можен судир меѓу власта и улицата.
Брнабиќ тврди дека политичките противници на СНС имаат голема поддршка од странство, а владејачката партија, според неа, мора да покаже дека може да се менува и дека не е „ушушкана во власта“. Таа го спомена и ректорот на Универзитетот во Белград, Владан Ѓокиќ, обвинувајќи го дека го крши Законот за високо образование и статутот на Универзитетот.
Претседателката на српскиот парламент додаде дека може да замисли дијалог со Ѓокиќ, професорот Мило Ломпар и лидерот на Странката на слободата и правдата, Драган Ѓилас, но тврди дека тие не сакаат разговор. Таа рече и дека не сака странски посредници во дијалогот меѓу двете страни.
Во истото гостување, Брнабиќ наведе дека СНС има подобри потенцијални кандидати од неа за претседателската функција. Таа не сакала да изнесува податоци од истражувања на јавното мислење, но оценила дека мнозинството граѓани сметаат дека Србија оди во добар правец.
Со ова, изборната тема во Србија добива уште поостар тон. Пред да бидат познати датумите, кандидатите и правилата на игра, власта веќе ја поставува рамката во која тесниот резултат се поврзува со можност за улично насилство, а студентското движење се претставува како политички ризик.
