Летувањето од 90-тите повторно се враќа како туристички тренд, бидејќи сè повеќе патници во Европа и светот бараат поедноставен, поевтин и помирен одмор, далеку од скапите аранжмани, скриените трошоци, гужвите и притисокот секој момент од патувањето да изгледа совршено за социјалните мрежи.
Во суштината на овој тренд не е само носталгијата. Патниците се уморни од туризам во кој секој детал се доплаќа, од багаж и седиште во авион до лежалка, паркинг, трансфер и резервации за секој оброк. Одморот, кој некогаш значеше бегство од секојдневието, денес често се претвора во финансиска и логистичка пресметка.
Затоа повторно стануваат привлечни одморите што личат на деведесеттите: подолг престој на едно место, патување со автомобил или автобус, приватни апартмани, домашно готвење, локални плажи, помалку луксуз и повеќе слобода. Наместо трка по „совршена“ дестинација, луѓето бараат чувство дека навистина се одмориле.
Туристичките анализи покажуваат дека ретро-искуствата и познатите летувалишта повторно добиваат вредност. Дел од патниците се враќаат на места што ги паметат од детството, а дел бараат поедноставни патувања без постојана дигитална организација и без притисок да се потроши повеќе од планираното.
Овој тренд не значи враќање во минатото, туку реакција на скапиот и пренатрупан туризам. Во време кога одморот станува сè понедостапен, летувањето од 90-тите повторно звучи како нешто што многумина го заборавиле: мир, едноставност и вистинска пауза.
