Една бројка со генерации се пренесуваше како непишано медицинско правило. Ако топломерот покаже 36,6 степени, се сметаше дека телото е во совршена рамнотежа. Но современата медицина се повеќе покажува дека здравјето не се чита толку едноставно. Нормалната телесна температура зависи од човекот, од времето на мерење, од активноста, возраста и од начинот на кој е измерена.
Длабоко вкоренетото верување дека нормалната човечка телесна температура мора да изнесува точно 36,6 степени потекнува уште од средината на 19 век. Германскиот лекар, врз основа на своите долгогодишни опсервации, првично утврдил дека стандардната просечна температура на човечкиот организам изнесува околу 37 степени. Со текот на времето таа референтна вредност била коригирана на 36,6 степени и во следните децении важела како општоприфатена универзална норма во медицината.
Човечкиот организам не одржува потполно идентична температура во текот на сите 24 часа. Внатрешните органи постојано генерираат топлина, па резултатот од мерењето може природно да варира дури и кај совршено здрава личност. Најниските вредности вообичаено се бележат во раните утрински часови, додека навечер температурата може да биде забележително повисока. На конечниот резултат влијаат и неодамнешниот физички напор, нивото на хидратација, а кај жените и тековната фаза од менструалниот циклус.
Современите лекари и медицински истражувачи денес му пристапуваат на ова прашање попретпазливо и пофлексибилно. Медицинските експерти нагласуваат дека не постои една фиксна и идеална вредност која важи подеднакво за секого. Во одделни реномирани медицински извори како нормална граница се наведува и распонот од 35,9 до 37 степени. Возраста е исклучително важен фактор: кај постарите лица просечната температура природно може да биде нешто пониска отколку кај помладите возрасни, додека кај малите деца нормалниот опсег е значително поширок.
Правилното толкување на резултатот дополнително зависи од локацијата на мерењето. Лекарите особено обрнуваат внимание дека споредувањето има медицинска смисла само ако температурата секогаш се мери со иста метода. Температурата измерена под пазувите, односно аксиларно, вообичаено е пониска од онаа измерена во устата, односно орално. Мерењето во ушниот канал или ректалното мерење може да покаже уште повисоки вредности.
Научниците неодамна забележаа необичен феномен: современите популации статистички имаат пониска телесна температура отколку луѓето во времето кога биле поставувани првите медицински норми. Според водечките истражувачи, оваа промена е директна последица на драстичните промени во условите и начинот на живот во последните 150 години. Подобрените санитарни и хигиенски услови, широката достапност на вакцини и антибиотици, пристапот до чиста вода за пиење и подоброто лекување на воспалителните процеси придонеле имунолошкиот систем да не троши огромно количество енергија на постојана борба против скриени хронични инфекции. Своја улога имаат и климатизираните домови, термоизолацијата, квалитетната облека и лесната контрола на микроклимата во просториите.
