По веста дека десет занаетчии веќе ги поднесоа документите за затворање на своите фирми , на површина излегува суровата реалност под најголем ризик од исчезнување се изработувачите на сувенири, филигранските мајстори и кројачите, за кои секој изработен парче е уникат и бара часови труд.
За разлика од класичната трговија, каде што стоката брзо се врти, кај рачните изработки процесот е бавен, а профитните маржи се минимални. Во услови кога за една уникатна изработка се потребни денови работа, новите драстични паушали станаа неподнослив товар.
Пред самиот праг на зимата кога бројот на туристи е минимален, мајсторите за рачна изработка се ставени пред свршен чин. За да не ги угасат целосно своите занаети научени од дедовците, многумина од нив ги пакуваат алатите и работата ја селат во сопствените домови. Рачните изработки од автентичните дуќани се преселуваат на социјалните мрежи и се продаваат онлајн што пак од друга страна ја продлабочува сивата економија.
Оние ретки мајстори кои сè уште ги држи ентузијазмот да останат легални, предупредуваат дека цените на рачно изработените производи наскоро ќе мора да пораснат. Но, прашањето е дали домашните купувачи ќе можат да си го дозволат тој луксуз во време на општа криза.
