Во 2021 година, водечкиот светски научен орган за климатски промени, Меѓувладиниот панел за климатски промени на ОН (IPCC), предупреди дека во текот на 21 век, временските услови што се погодни за големи пожари ќе стануваат сè почести и пораспространети низ целиот медитерански регион. Главниот двигател е глобалното затоплување, кое ги интензивира екстремните топлински настани и создава услови што ги зголемуваат ризиците од пожари, пишува грчки Катумерини.
Само пет години подоцна, ова лето во Западна и Централна Европа дава драматична потврда за тоа предупредување. Продолжениот топлотен бран придонесе за најжешкиот јуни досега во Европа. Додека температурите продолжуваат да кршат рекорди, екосистемите се туркаат до работ, додека сушата ги претвора пејзажите во буре за палење. Во Бордо, температурите достигнаа 42 степени Целзиусови во неколку дена од почетокот на јуни до сега, додека живата надмина 35 степени во вкупно 20 дена.
Заедно со разорното уништување предизвикано од масовните пожари што ја зафатија Франција и Шпанија, светот е сведок во реално време на последиците од промената на климата – од губењето на шумите до раселувањето на заедниците. Франција веќе ја регистрираше својата најголема изгорена површина оваа година за две децении. Метеоролозите предвидуваат уште еден топлотен бран, додека експертите предупредуваат дека активноста на шумските пожари би можела да продолжи и во ноември.
Ситуацијата не е подобра ни на друго место. Во Канада, минатата недела беа активни повеќе од 800 шумски пожари. Токсичниот чад што го создадоа, исто така, предизвика дипломатски тензии со Соединетите Американски Држави, откако претседателот Доналд Трамп ѝ се закани на канадската влада со дополнителни тарифи, обвинувајќи ја дека придонесува за загадувањето на воздухот што ги погодува северните американски држави. Иако спорот може да се припише на непредвидливата природа на американскиот претседател, тој истакнува поширока загриженост: Како што шумските пожари растат по обем и фреквенција, тие би можеле сè повеќе да станат извор на меѓународни тензии.
Климатската криза повеќе не е предвидување или закана ограничена на далечната иднина. Таа се случува сега, а нејзините ефекти веќе се чувствуваат. Европа, која се смета за континент што се затоплува најбрзо, мора итно да преземе мерки бидејќи екстремните временски настани стануваат почести и потешки. Ако веќе не е предоцна.
