Новак Ѓоковиќ (38) беше елиминиран во полуфиналето на УС Опен од Карлос Алкараз (22). Со оглед на тоа што освојувачот на рекордни 24 Грен слем титули се соочува со сè поголеми потешкотии да издржи натпревари против новите тениски владетели – Алкараз, а исто така и значително помладиот Јаник Синер (24) – по поразот во Њујорк беше прашан дали размислува за пензионирање.
„Бев поблиску до пензионирање на Вимблдон отколку што сум сега. Веќе реков дека имам повеќе шанси во два сета – секој што ја следи мојата кариера и нашите соперништва знае дека тие се најдобри во светот. Тие се подобри во различни аспекти на играта, има голема разлика во физичката подготвеност. Така е кон крајот на Гренд слем турнирот.
Двапати играв против Синер, сега еве го Алкараз. Го победив Алкараз во четвртфиналето на Австралија Опен, но ме чинеше. Натпреварите се интензивни, принуден сум постојано да бидам на границата на мојата издржливост, а тоа е потребно за да ги победам. Тие се доминантни, подготвени, играат комплетен тенис. Направија разлика во нивото.
Можам да бидам задоволен од резултатите на Грен слем турнирите. Не сум целосно, секогаш очекувам барем една титула од себе. Со оглед на мојата физичка состојба и момците од другата страна, кои се 15 или повеќе години помлади од мене, мислам дека можам да бидам задоволен. Ги победив сите други тенисери, сакам да продолжам да играм. Каков ќе биде мојот распоред – не знам.
Не сакам да заземам цврст став, едноставно сум уморен од планирање, од одење ваму-таму. Сакам да го почувствувам моето тело и волја, а потоа да видам каде ќе играм. Реков дека ќе играм во Атина, но сè е под знак прашалник оваа година. На почетокот на следната година, тоа е Австралија – што чувствувам дека сакам, а останатото ќе го видиме.“
Потоа Ѓоковиќ беше прашан дали би играл за Србија уште еднаш. Ова е особено важно за него бидејќи го освои Дејвис купот и олимпиското злато за својата земја:
„Би сакал повторно да играм за Србија. Знаете дека секогаш сум ѝ бил на располагање. Задоволство и привилегија е да ја делам соблекувалната со играчи кои се мои пријатели.
Се надевам дека ќе ја поминеме Турција, дека ќе бидеме таму каде што ни е местото. Се радувам што ќе играм дома. Освен Грција и Пионир, не сум играл дома седум години, ми недостига тоа. Би сакал да имам барем уште една можност да го носам дресот на Србија пред нашите навивачи.“
