21 C
Skopje
Friday, May 14, 2021

Магичен брег

Најчитани вести

Зошто постои толкава разлика помеѓу Германија и Србија? Која е причината што можеме да копираме сè, од сијалици до ресторани, а не можеме да го копираме политичкиот и социјалниот систем?

Да се ​​обидеме, за момент, да замислиме дека сето ова се случува во Германија…

Дека врвниот германски актер Себастијан Кох е обвинет за силување на две жени и дека има дури и разговор што го инкриминира, а Обвинителството да нема материјал за покренување постапка.

Во едно од интервјуата, што генерално не ги дава, Меркел соопштува дека полицијата следела еден од најпознатите адвокати, кој бранеше и обвинети во Меѓународниот суд на правдата, кога тој бил ликвидиран. И, тие луѓе сè уште следат некого… Дека министерката за одбрана и некој кого Меркел го планирала да ја наследи, Крамп-Каренбауер, ја прислушувала самата Меркел. И повторно никому ништо.

Дека претседателот на Германската фудбалска федерација, Фриц Келер, осомничен за милионски грабежи на царина, одбил да одговори на прашањето дали тој учествувал во подготовката на атентатот врз државниот канцелар?!

Тој сè уште е на слобода.

Бидејќи го знам одговорот на овие прашања, и бидејќи не можете ни да замислите такво нешто, останува прашањето – во каква држава живееме ние?

Зошто постои толкава разлика помеѓу Германија и Србија? Која е причината што можеме да копираме сè, од сијалици до ресторани, а не можеме да го копираме политичкиот и социјалниот систем?

Ова е историски испит за нашите институции, пред сè за Обвинителството и за Судот. Ние немаме англосаксонско право на преседан, но овие ќе бидат преседаните што ќе ја одредат иднината на просторот што го нарекуваме Србија.

Или нешто ќе можат да сторат или ништо. И тоа е тоа.

Не ги следев на социјалните мрежи коментарите за текстовите за Мерима Исаковиќ, бидејќи не ги следам ни на други теми, но видов возбуда кај помладите колеги кои ги чистеа.

Кога Урош на нашата мрежа напиша дека за него е нејасно зошто жените пишуваат најлоши работи, отидов да проверам на друг профил на Фејсбук, кој ми се чинеше порепрезентативен, и самиот навистина се уверив во тоа. Дури и почнав да кликнувам на нивните профили за да видам за што станува збор.

Не бев многу изненаден. Ова ја покажува потврдата за она што професорот по социологија Слободан Цвејиќ го нарекува „ретрарадиционализација“.

„Тоа оди подалеку од авторитаризмот и органскиот национализам. Буквално им се такви профилите.

Но, она што е во продолжение е опасно: „Овој тренд е ‘наш’, и тој е автентичен колку што е јасно дека е дел од долг процес на неуспешни обиди за промена на политичката култура во контекст на задоцнетата модернизација.

Се присетив на терминот „задоцнета модернизација“. Зоран Ѓинѓиќ напиша книги за тоа. Впрочем, тоа беше неговата главна политичка идеја, што тој ѝ ја наметна на Србија по 5 октомври, а себе се дефинираше како граѓански либерал.

Тоа овдека се перцепира како да сте некаков хипик, а во буржоаско-либерална држава, како на пример Германија, всушност се подразбираат три работи: слобода и индивидуализам, приватна сопственост и владеење на правото.

Ѓинѓиќ беше убиен со истрел од заменик-командантот на една државна единица, а не од Земунскиот клан, како што потоа тоа го наметнаа претставниците на длабоката држава. Бидејќи, тој исто така знаеше дека е скоро невозможно да се победи антилибералната идеологија во Србија, која беше втемелена во оваа нација преку „колективната слобода на народите од другите народи, социјална еднаквост преку еднаквост на малите имоти, народна држава што се заснова врз народна самоуправа и народната партија како сврзно ткиво на државата“.

Ете ви ги решенијата…

Дополнително, проблемот е, како што сега можеме да видиме, што агендата на Ѓинѓиќ сакаа да ја спроведат еден врвен српски актер, сега обвинет за силување, неговиот министер за култура; како и професор кој на една студентка, наводно случајно, ѝ испратил две слики на ученик од плажа, а сè уште не знаеме дали пред или по оценувањето. Ако е пред оценката, има и некакво дело во тоа.

Но, ние сакаме да се правиме луди во земја каде што сè завршува преку врска или комбинација, каде судството не е независно, медиумите се злоупотребуваат, а големата Народна партија, како низ поголемиот дел од историјата, се прашува за сè и сешто.

И потоа нашите деца заминаа за Германија … Ауф фидерзен!

Преземено од „Недељник“ од Белград

Повеќе вести

- Advertisement -spot_img

Најнови вести